ماجرای ترسناک‌ترین میدان تهران چیست ؟

۱۵
0
زمان مطالعه: 3 دقیقه
بسیاری از اهالی تهران هنوز هم نام قدیمی این مکان را به یاد دارند و موقع دادن نشانی، این اسم را به کار می‌برند: «میدان اعدام»؛ میدان وحشتناکی که حالا به یکی از نام های قدیمی‌اش (محمدیه) برگشته، روزگاری شاهد به دارآویختن مجرمان به دست میرغضب‌هایی بود که «حق‌تیغ» ‌خود را از محکومان می‌گرفتند.
میدان اعدام تهران

میدان اعدام از زمان سلطنت ناصرالدین شاه بنا شد. وقتی تهران به‌واسطه گسترش جمعیت نیاز به توسعه پیدا کرده بود، حصار صفوی را که در همان حوالی بود خراب کردند. در محل تقاطع خیابان مولوی و خیابان دروازه غار، میدان وسیعی درست شد که بساط اعدام را در آن برپا می‌کردند. آن زمان مجرمان و محکومان را سر می بریدند. در وسط میدان تپه‌ای خاکی قرار داشت که در وسط آن ستون آجری کوتاهی ساخته بودند به نام «قاپق». قاپق تخته بند یا ابزاری بود که به وسیله آن مجرم را به آن می‌بستند تا هنگام اجرای حکم تکان نخورد. همچنین موقعی که مجرم حکم شلاق داشت از این وسیله برای اجرای حکم استفاده می شد. ماجرای ترسناک میدان اعدام تهران را در مجله دلتا بخوانید.

ماجرای ترسناک میدان مولوی

برو بیای میرغضبان

مراسم اعدام از همان ابتدا تماشاچی داشت. مردم از دور و نزدیک برای دیدن صحنه گردن‌زنی یا دارزدن مجرمان به حوالی میدان می‌آمدند. حتی با تغییر شرایط صحنه از گردن زدن تا به دارآویختن، این مراسم تماشاچیان خود را از دست نداد. میرغضبان(ماموران اجرای حکم) هم برای خود بروبیایی داشتند. از یک سو با برگزاری مراسم مجازات و اجرای حکم مجرمان ترسی از خود در میان مردم به جا می‌گذاشتند و از سوی دیگر، درآمدی برای خود کسب می کردند.

حق تیغ

به این صورت که قبل از اجرای حکم، مجرمان را پیاده در معابر و میدان‌های معروف و قبرستان‌های شهر می‌گرداندند و به زور از آنان می‌خواستند از مردم گدایی کنند. اگر می‌دیدند تلاش مجرمان برای گرفتن پول از مردم نتیجه ندارد به جان مجرمان می‌افتادند و آن‌ها را با غل و زنجیر روی زمین می‌کشاندند تا دل اهالی برای آنان به رحم بیاید و پولی در دامن آنان بریزند. این کار، یعنی انعام گرفتن میرغضبان، کمی بعدتر به «حق تیغ» معروف شد.

ترسناک ترین میدان تهران

غذای مفصل پیش از مرگ

پس از انقلاب مشروطه و تدوین قانون اساسی، سربریدن مجرمان که توحش به حساب می آمد، تغییر و شیوه اعدام و رفتار میرغضب‌ها با مجرمان هم رویه دیگری پیدا کرد. دیگر مجرمان برای گدایی در شهر گردانده نمی‌شدند. میرغضبان هم برای اجرای حکم اعدام، انعام خود را از مردم نمی‌گرفتند و دولت انعامشان را می‌داد. ماموران نظمیه هم رفتار بهتری با مجرمان و محکومان داشتند. اگر به مطالب دانستنی علاقمندید مطلب این ویژگی ماشین کودک شما را می‌کشد! را بخوانید.

گفته می‌شود شب قبل از اعدام برای مجرمان، غذای مفصلی که معمولا چلوکباب بود تهیه می‌شد. همان شب از آنها می‌خواستند وصیت شان را بگویند یا بنویسند تا به دست خانواده‌شان برسانند. هنگامی که مجرم را برای اجرای حکم اعدام آماده می‌کردند قبل از انداختن طناب‌دار به گردنش، سیگاری به او می‌دادند تا دم آخر، پکی بزند، بعد اعدام را اجرا می‌کردند. می‌گویند این سیگار چون از سوی یکی از رئیس‌های اداره نظمیه به نام ادیب‌السلطنه سمیعی برای اولین‌بار به یک مجرم داده‌شده بود به نام سیگار «ادیب‌السلطنه‌ای» معروف شد.

ماجرای میدان اعدام تهران

پیشنهاد مطالعه: مطلب شگفت‌انگیزترین افرادی که از کما زنده برگشته‌اند! را بخوانید.

بیشتر ببینید در دانستنی ها

همچنین بخوانید

شاهکار خودرو سازی + ویدیو

نخستین خودرو سوپر اسپرت افغانستان با نام مادا یا مدا 9 به تازگی معرفی شده است. در این ویدی…